modir's profile picture. امیدوارم حالت خوب باشد

Yaser

@modir

امیدوارم حالت خوب باشد

به به چقدر آزادی، چقدر دموکراسی، چه نهادی، چه دمی، چه سری، عجب پایی

سلطنت طلب: «چرا در رستوران شما عکس شاهنشاه و پرچم شیرخورشید نیست؟ باید همین الان این کار را بکنید!»



یه زمان هم اینطوری روحیه داشتیم

هم بهار و تابستون و‌ گرما و روزای طولانیش خوب بود. هم پاییز و زمستون و سرما و شبای طولانیش خوبه. هم زردآلو و هلو خوب بود، هم نارنگی و پرتغال خوبه. هم تیشرت پوشیدن حال میده، هم کاپشن و شال و کلاه.



چه ها که بر سر ما رفت و کس نزد آهی  به مردمی که جهان سخت ناجوانمردست


می‌دونی چرا پدر مادرا با سایفون بهتر وصل می‌شن؟ چون وقتی زده Connecting گوشی رو یادشون میره، رها می‌کنن تا کار خودشو بکنه. وقتی هم Connected می‌شه دیگه قطعش نمی‌کنن


به نظرم دیگه پیش‌بینی وقوع جنگ خیلی دور از ذهن نیست. الان مهم توانایی پیش‌بینی وقایع و شرایط بعد از جنگه. مثلا ۶ ماه بعد جنگ در چه حالیم


کاملا به اخبار بی‌تفاوت شدم. به نظر من هر دو سر مذاکره و جنگ برای ایران و ایرانی بدبختیه. فرقی نداره.


سایفون از ۶ عصر چرخید تا بالاخره ۱۱ شب وصل شد


امروز هم نزدن. اومدیم سر کار.


از مفیدترین و بهترین توییت‌های این روزا، توییتای مرتبط به Conduit هست. هرچقدر از بچه‌هایی که این سرورارو راه انداختن تشکر کنیم کمه


صبح پا می‌شی می‌بینی نزدن. می‌پوشی می‌ری سر کار. روتین روزانه فعلا همینه.


نه کوله جنگ برداشتیم. نه پنجره رو چسب زدیم. نه آب ذخیره کردیم. نه مدارک و... رو دم دست گذاشتیم. نه بنزین زدیم و نه هیچ کار مرتبط دیگه. نه اینکه فکر کنیم جنگ نمی‌شه یا می‌شه. فقط دیگه حس و حالش نیست. فقط کاش اگر جنگ شد مردم عادی گوشت قربونی نشن. اگرم شدن حداقل بعدش مملکت درست بشه.


سمت ما سایفون یک ساعتی هست که وصل می‌شه اما خیلی کنده


یه دوستی اینجا سلطنت‌طلب دو آتیشه شده که تا دو سه سال پیش کلا با مفهومی به نام مرز و ملی‌گرایی و ایران‌گرایی مشکل داشت و قبولشون نداشت. یعنی اگر ارزشی سلطنت‌طلب شده بود انقدر عجیب نبود. خلاصه که شهر عجیبیه


هنه سیمکارت‌های خارجی همچنان در ایران غیرفعاله و یا فقط من با وودافون مشکل دارم؟


چند سالی بود که خیلی از اکانت‌های آدم‌های معمولی (غیر سیاسی و با هویت واقعی) جرات ابراز نظر نداشتن. این روزا ریسک ابراز نظر ۱۰۰ برابر هم شده. حس می‌کنم خیلیا فراموش کردن که برای آزادی می‌جنگیم.


من نه موافق جنگم نه مخالفش. حقیقتا نمی‌دونم دیگه چی می‌تونه ما رو از این وضعیت نجات بده. اما از ایرانی‌های خارج‌نشینی که با اطمینان راه حل رو حمله ترامپ می‌دونن فقط یه سوال دارم. آیا حاضرید یک ماه بعد از شروع جنگ احتمالی (نه حتی فردای جنگ)، فارغ از هر نتیجه‌ای به ایران برگردید؟


حس می‌کنم اگه جنگ بشه. نه خیلی کوتاهه در حد چند هفته و نه خیلی بلند و بیشتر از ۶ ماه. همه جا رو میزنن، از جمله شهرهای بزرگ و از جمله تهران و مناطق مسکونی رو. و فارغ از نتیجه، مرگ‌های بسیاری در آدم‌های عادی و تخریب گسترده خواهیم داشت. کاش حداقل هرچی می‌شه آخرش برای مردم خوب باشه


Loading...

Something went wrong.


Something went wrong.